وبلاگ نیمه شخصی! جواد علیزاده

●مجله کهکشانی! طنزوکاریکاتور منتشر شد.

●مجله ای که هم دوستان می خوانندش و هم دشمنان!                                                    
●مجله ای ملی با تکیه بر تولید داخلی و با هدف حمایت از کاریکاتوریستهای داخلی و نه بزرگنمایی صرف کاریکاتوریستهای خارجی. کاشف بهترین کاریکاتوریستهای چهره فعلی ایران.
●قدیمی ترین و تنها ترین! مجله طنز بخش خصوصی ایران، بدون در آمد ثابت  آگهی. بدون تبلیغات، بدون تقویم منظم انتشار و نیز بدون حتی یک اسپانسر مالی اما دارای کلی اسپانسر حالی!( خوانندگان)
●مجله ای که با "احساس" منتشر می شود و نه با "اسکناس! "و از اینرو شاید این  آخرین شماره اش باشد!!

●همکاران اینشماره:
کاریکاتوریستها: میترا مشیری- عاطفه مدنی- داریوش رمضانی- عباس ناصری- داریوش مهردلان- سعیده عسگری- کورش قاسمیان- امیدخورسند- شهاب امینی- محمد باقر بیاتی - جواد علیزاده و...
نویسندگان: حمید شاد- مهدی عسکری- حمید میرزاده- روح اله زمزمه- فرزان انگار- فتانه ارومچیان - مسعود مرعشی و...

از ۲۰۰۱: یک اودیسه فضایی...تا ۲۰۰۸:یک مرثیه فضایی...

 از مدتها پيش مي دانستم که Sir Arthur C Clarke   (سر آرتور- سي-کلارک) نويسنده و نظريه پرداز بزرگ ، مبتکر داستانهاي علمي تخيلي ( ازجمله فيلمنامه  2001:  يک اوديسه فضايي)  ، ژورناليست علمي ، مبتکر ماهواره هاي فضايي و متفکر صلحدوست  از 50 سال پيش کشورش انگلستان را تر ک کرده و  در کشور سريلانکا واقع در اقيانوس هند و شرق آسيا زندگي مي کند تا در خلوت خود به کشف و شهود بپردازد و جهان را بيشتر  بشناسد و گرچه به دليل کهولت سن و در 91 سالگي بر روي صندلي چرخ دار گذران عمر مي کند، اما کماکان   به روز است و از طريق اينترنت و ايميل هرروز با صدها دوستدار علم و دانش و فضا در ارتباط است.   بنابراين تصمیم داشتم...

 این بار می خواهم  یکی از طرحهای  مورد علاقه و نسبتا تلخم را در اینجا آنالیز کنم چون من ذاتا بیشتر طرفدار کارهای تلخ   هستم تا کارهای شاد . گرچه از کارهای شاد هم بدم نمی آید و کلا هر دو سبک را  دوست دارم و خودم هم نمی دانم چرا؟  بستگی به روحیه آدم دارد. یکبار آدم هوس غم می کند یکبار هوس قهقهه! ...شاید هم آدم متضاد و یا تنوع طلبی! هستم و یا موجودی چند شخصیتی ام که باید حتما به روانپزشک مراجعه کنم  و یا روانپرشک باید جهت مداوا  به من مراجعه کند!....خلاصه هر چه هستم شاید من جزو معدود آدمهای کره زمین باشم که  توان کار کردن در هر دو سبک تلخ و شیرین را  دارم و شاید هم اصلا چنین توانی ندارم و خیال می کنم که دارم... بستگی به مخاطب آثارم  دارد که چه توقعی از من دارد!  و زیاد هم اهل تعارف و تواضع ساختگی نیستم.